09/13/12

Beroemd worden?

Beroemd worden?

Nee, dat is niet wat ik beoog. Niet in manifeste zin althans.

Latent heb ik meer op het oog: ik wil aanwezig zijn. Niet met m’n kop in een blad of op de televisie.

Ik wil daar zijn waar mensen zijn. Daar waar ik niet in de volle aandacht sta, maar er nèt naast.

Zó, dat je, als je me de volgende keer ziet, weet dat ik het was,

maar dat je misschien niet meer weet waar en wanneer precies.

Overal en nergens zul je me treffen, al alles en niets doende.

Soms wat meer alles, soms wat meer niets.

Overal wil ik proberen te zijn wie ik ben. Niets dan dezelfde, hoogstens binnen een andere context.

Hopelijk zó dat dit pas tot die mensen doordringt

als ze slappe koffie en kleffe cake naar binnen staan te werken op mijn begrafenis.

Dat ze elkaar aanstoten en eigenlijk alleen maar kunnen beamen dat ik altijd ‘mijn ding’ gedaan heb.

08/16/12

Vergeef me

Vergeef me als ik zeg dat ik geniet

van de onzekerheid in je ogen,

als ik zeg dat ik je mooi vind.

Vergeef me als ik met een dampende

kop thee in mijn hand nog even

blijf rondhangen in de hoop je

tegen het lijf te lopen.

Vergeef me de extra blik jouw kant

op omdat ik het leuk vind naar

je te kijken, ik het leuk vind om

je te zien.

Of nee, wacht.

Vergeef me niet.

Want ik vind je leuk. En je bent vast mooi

als je boos bent.

Hopelijk verwijt je me niet

dat ik van je geniet.